Τα ζητήματα των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων και εν γένει των υπαλλήλων σε φορείς του δημοσίου [πχ σε ΟΤΑ, ΝΠΔΔ] ρυθμίζει τα τελευταία 10 χρόνια το λεγόμενο ΕΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ [ν. 4354/2015].
Μία από τις διατάξεις του [άρθρο 25 παρ. 10] προβλέπει ότι σε περίπτωση που δημόσιος υπάλληλος κατέχει και δεύτερη θέση σε φορέα του δημοσίου, τότε επιτρέπεται να λαμβάνει α) το σύνολο των αποδοχών της πρώτης θέσης και β) μόνο των 30% των αποδοχών της δεύτερης θέσης του.
Παρ’ όλο που ως άνω νόμος ισχύει από 1.1.216, πολλοί ΟΤΑ και φορείς του δημοσίου αποφάσισαν να εφαρμόσουν την διάταξη αυτή μόλις τα τελευταία χρόνια, περικόπτοντας εν μία νυκτί τις αποδοχές όλων των υπαλλήλων τους που κατέχουν δεύτερη θέση κατά 70%.
Όμως, η ανωτέρω οριζόντια εφαρμογή του νόμου είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟ να γίνεται σε υπαλλήλους που κατείχαν τις δυο αυτές θέσεις ήδη πριν τις 31.12.2015. Αντιθέτως, στους υπαλλήλους αυτούς πρέπει να διατηρηθεί το 70% του μισθού τους και να τους καταβάλλεται ως προσωπική διαφορά του άρθρου 27 του ν. 4354/2015.
Πιο συνήθεις περιπτώσεις που συμβαίνει αυτή η παράνομη περικοπή μισθού είναι στις περιπτώσεις μουσικών των Δήμων και των ΝΠΔΔ αυτών και λοιπού καλλιτεχνικού προσωπικού.
ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ, φέρνοντας πολύ συχνά τους εργαζόμενους σε απόγνωση και οικονομικό αδιέξοδο, αφού, πλέον από της αιφνίδιας περικοπής του μηνιαίου μισθού κατά 70%, οι υπάλληλοι θα πρέπει να αναμένουν- πολλές φορές ακόμα και μετά από χρόνια- σχετική απόφαση της υπηρεσίας τους, με την οποία τους ζητείται να επιστρέψουν δεκάδες χιλιάδες ευρώ ως ΑΧΡΕΩΣΤΗΤΩΣ ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΝΤΑ. Το πολύ συχνά υπέρογκο αυτό ποσό, που ζητείται πίσω από την υπηρεσία, και πάλι συνήθως εν μία νυκτί, αντιστοιχεί στο 70% του μηνιαίου μισθού που λάμβανε ο υπάλληλος για όλο το χρονικό διάστημα από 1.1.2016 [ημερομηνία έναρξης ισχύος του ενιαίου μισθολογίου] έως την ημερομηνία που η κάθε υπηρεσία αποφάσισε και εφάρμοσε το ν. 4354/2015 και περιέκοψε το μισθό του.
Γι΄αυτό, αμέσως μόλις ο υπάλληλος αντιληφθεί ότι του έχει καταβληθεί στη μηνιαία μισθοδοσία του μόνο το 30% του μισθού του, θα πρέπει οπωσδήποτε να απευθυνθεί σε δικηγόρο, ώστε ασκώντας τα κατάλληλα ένδικα βοηθήματα αφενός να υποχρεωθεί η υπηρεσία του να του καταβάλει το σύνολό των αποδοχών του αφετέρου να μην καταβάλει ο υπάλληλος πολλές χιλιάδες ευρώ ως αχρεωστήτως καταβληθέντα, να μην γίνουν κατασχέσεις στους τραπεζικούς λογαριασμούς κλπ.
Το γραφείο μας υπερασπίστηκε δικαστικά πολλούς εντολείς μας, οι οποίοι δικαιώθηκαν και συγκεκριμένα πετύχαμε :
1. να αναγνωρίσει το δικαστήριο ότι παράνομα η υπηρεσία περιέκοψε το 70% του μισθού του υπαλλήλου, το οποίο νόμιμα καταβαλλόταν καθ’ όλη τη διάρκεια ως προσωπική διαφορά.
2. να αναγκαστεί δικαστικά η υπηρεσία να καταβάλει στον υπάλληλο το σύνολο των νομίμων αποδοχών του αναδρομικά για όλους τους μήνες [ή ακόμα και τα έτη] που του κατέβαλε λανθασμένα μόνο το 30% αυτού,
3. να υποχρεωθεί δικαστικά η υπηρεσία να καταβάλει εφεξής στον υπάλληλο το σύνολο του μισθού του και όχι μόνο το 30% αυτού και
4. να ανασταλούν αρχικά [ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος κατασχέσεων] και εν τέλει να ακυρωθούν από το δικαστήριο οι αποφάσεις της υπηρεσίας, με τις οποίες ζητείτο επιστροφή αποδοχών ως αχρεωστήτως καταβληθέντων.
Πλήρη ενημέρωση για μία από τις σχετικές με τα παραπάνω αποφάσεις του γραφείου μας μπορείτε να βρείτε στο παρακάτω αρχείο- απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δικαίωσε εντολέα μας. Με βάση την δικαστική απόφαση, ο εντολέας μας, όχι μόνο δεν κατέβαλε το ποσό των 11.000€ που του ζητούσε η υπηρεσία του να επιστρέψει, αλλά αντιθέτως η υπηρεσία ήταν εκείνη που εν τέλει αναγκάστηκε να καταβάλει στον εντολέα μας το συνολικό ποσό των 70.000€ ως διαφορά αποδοχών για όλο το διάστημα των πέντε [5] ετών, κατά τη διάρκεια των οποίων είχε περικόψει παράνομα το μισθό του κατά 70%.
